جایگاه حضرت زهرا (س) در فقه شیعی0
- فقه و اخلاق
- آبان 16, 1405

امام محمّد باقر عليه السلام روایت میکند: روزی امام حسن مجتبى عليه السلام در جلوی منزل خود بر روی سکویی نشسته بود، ناگهان فردی که سوار الاغ بود وارد شد و به آن حضرت چنین گفت:
– سلام بر تو که مؤمنین را خوار و ذلیل کردی.

خاندان مادری یزید ریشه در طایفه «بنیکلب» دارند، شاخهای از بنیکلب که در شامات سکنی داشتند. آنان اصالتا مسیحی بودند و حتی در زمان حکومت معاویه دست از دیانت خویش برنداشتند.

ضریس از امام صادق علیه السلام نقل کرده که ایشان درباره آیه «بیشتر آنان به خدا ایمان نمیآوردند مگر اینکه مشرک هستند»(یوسف/۱۰۶) فرمود: منظور شرک در اطاعت است، نه شرک در عبادت! و درباره این سخن خداوند «و برخی مردم خدا را بر حرف عبادت میکنند»(حج/۱۱) نیز فرمود: آیه دربارۀ آن مردان (ابوبکر یا عمر) نازل شده و سپس دربارۀ پیروان او هم صادق است. سپس من عرض کردم: هر کسی که غیر از شما را مُقتدای خویش قرار دهد از کسانی است که خدا را بر حرف پرستیده است؟! فرمود: آری. و گاهی چنین شخصی مشرک محض خواهد بود.

شیخ محمود شلتوت چنان به تفکرات شیعی علاقهمند و شیفته رفتار مرحوم بروجردی شده بود که در پاسخ یکی از نامههای ایشان میگوید: «استاد اعظم، نامهات رسید. آن را بوسیدم و مطالب بسیار ارزندهای در آن دیدم. به جای دعاهایی که عقب نمازها میخواندم، اکنون نامه شما را میخوانم. هربار که نامه شما را میخوانم، مطالبی جدید را میفهمم».




















